Weer eens iets anders
Door: Carine
Blijf op de hoogte en volg Elja
08 November 2018 | Oeganda, Soroti
Na een gezellige avond gisteren rond het kampvuur met de kindjes, begon onze dag met een voordracht voor de verplegers en studenten van de health clinic. Zelfs moeder overste was er! Ik sta niet te springen om voor een groep te spreken maar na al wat ik hier gezien heb, is het minste dat we kunnen doen ervoor zorgen dat er preventief kan opgetreden worden. Zeker leuk om dan van ons zuster te horen te krijgen dat ze ondanks haar sceptische instelling heel aangenaam verrast is door het succes en hoopt dat er op een andere plaats geslagen zal worden dan tegen de oren... Owkee... ze bedoeld het goed. Het is rustiger in onze aanpasruimte maar wel fijn dat er een aantal mensen langskomen die tijdens de voordracht aanwezig waren en plots hun kinderen meebrengen om de oortjes te laten nakijken. Onze afsluiter is een maïskorrel, jajaja, in het oor! Iedereen meekijken maar de korrel komt mooi mee en het kereltje is totaal van de kaart. Hij en zijn mama zijn weer zooooo dankbaar! Het is hier zo’n hartverwarmende omgeving en dat doet deugd. Op weg naar huis stoppen we natuurlijk opnieuw bij het schooltje, eerlijk, puur eigenbelang! We genieten hier beiden zo van! Ons werk hier zit er bijna op, we zijn ervan overtuigd dat onze assistent waarschijnlijk serieuze afkickverschijnselen zal vertonen als wij weg zijn. Zijn allereerste dag bij het health center startte bij ons... Die 2 muzungos. Lachende, giechelende, uit volle borst zingende en meedansende muzungos... de filmpjes die hier gemaakt zijn: hilarisch! Maar, what happens in Uganda, stays in Uganda!