de kraamkliniek
Door: Elja
Blijf op de hoogte en volg Elja
13 November 2014 | Oeganda, Soroti
Gister zijn Sari en ik een dagje op de compound gebleven. We hadden wat klusjes en Truus moest naar Lira voor een gesprek op een school en voor boodschappen naar Soroti.
Sari en ik zouden nog graag een bevalling zien, dus we zijn een aantal keren op en neer gelopen naar de kraamkliniek.
Het health centre bestaat uit een aantal gebouwen. Een gebouw waar de kleine kinderen op zaal liggen, een gebouw waar kinderen vanaf 12 jaar en volwassenen liggen en een kraamkliniek. En dan zijn er nog wat kantoortjes voor intake, pillenafgifte en administratie.
De kraamkliniek heeft een paar kleine zaaltjes waar 4 stalen bedden staan. De verloskamer heeft 2 wat hogere bedden. Er staat een houten trapconstructie waarmee de vrouwen op en af het bed kunnen klimmen.
We werden gister geroepen door een zuster, maar door haar gebrekkige Engels begrepen we haar niet goed.
Ze bracht ons bij het consultatieburo… Nou…euh….zo kun je het omschrijven.
Naast de kraamkliniek onder een afdak zijn wat betonnen zitbanken. Daarop zaten heel veel vrouwen met kleine kinderen of baby’s. Er waren 3 ‘nurses’, die de administratie aan het invullen waren. En dat duurde een paar uur. Er stond een koelbox op tafel waar de vaccinaties inzaten en er hing een weegapparaat aan het plafond met zakken waar de kinderen in gewogen konden worden.
Een hele happening. Want die vrouwen moesten best lang wachten voor er iets gebeurde. De verloskundige Roos was er eerst bij, maar plots was ze weg.
Toen we de kraamkliniek even inliepen zagen we dat we net een bevalling waren misgelopen. Er was een schattig lief jongetje geboren. Ik was stomverbaasd om te zien dat de vrouw die net bevallen was al naast het bed stond. We konden zien hoe de navelstreng bij het jongetje werd afgebonden. ( navelklemmetjes zijn te duur) Het was in mijn ogen een hele jonge moeder. Maar dit jongetje was haar 6e kind.
Na de lunch zijn we weer naar de kraamkliniek gegaan om te kijken hoe het inenten ging. De moeders hadden al die tijd dus zitten wachten. De kinderen en baby’s zijn heel erg lief. Als ze huilen krijgen ze de borst en anders kijken ze rustig voor zich uit. Geen van de kinderen heeft speelgoed….
Wat er ook niet is zijn luiers… Ja die zijn hier wel ergens te koop, maar dat is niet te betalen voor de mensen. Dus zie je hier het gehannes met doeken. Kraamverband is er ook niet. De spullen die ik van de verloskundige in Nederland had gekregen om mee te nemen waren meer dan welkom! En zijn heel goed ontvangen.
We zagen er hele kleine baby’s tussen zitten. Gister of eergister geboren. Ze worden hier gelijk inge-ent. Ik zat op een gegeven moment naast een moeder met een wel hele kleine baby. Het jongetje was 11 november geboren las ik op de kaart. En woog 2 kilo….. Echt heel klein. Het was haar 8e kind.
De vrouwen in Afrika krijgen heel veel kinderen. En het is niet ongewoon dat er ook een aantal sterven.
We mochten ook kijken hoe de kraamkliniek haar instrumenten steriliseert. Ze maken buiten een potje houtskool, en daar komt een hele grote ketel op. Ze opende de ketel even en we zagen allemaal pakketjes met instrumenten, water…..en een heleboel mieren….. wij moesten even slikken. Volgens de vrouw die het steriliseerde kwam het allemaal goed. De pan zou een uur op het vuur staan.
In de kliniek was een vrouw met enorme weeën. Ze wist niet waar ze het zoeken moest. Ik dacht, laat ik even helpen met puffen…. Maar ze keek me aan of gek was. Dat kennen ze hier niet. Vrouwen klaren dat klusje helemaal zelf. Niemand die ze helpt of er ‘gezellig’ bij is. Vaders zie je bijna niet in de kraamkliniek. Dat is iets wat ik met niet kan voorstellen. Ze zijn ook niet bij de bevalling. Als ze er zijn wachten ze buiten.
In de avond, tijdens de laatste ronde van Truus, waren we weer net te laat. Er was een klein meisje geboren….
De avondronde is wel bijzonder. Iedereen maakt zich klaar voor de nacht… En denk dan niet aan tandenpoetsen of douchen. Nee, er wordt gekeken hoe de familie van de patiënt onder de bedden past om te gaan slapen….. Soms liggen er wel 4 mensen onder een bed….. De sfeer is gemoedelijk en heel bijzonder om te zien.
Sari en ik zouden nog graag een bevalling zien, dus we zijn een aantal keren op en neer gelopen naar de kraamkliniek.
Het health centre bestaat uit een aantal gebouwen. Een gebouw waar de kleine kinderen op zaal liggen, een gebouw waar kinderen vanaf 12 jaar en volwassenen liggen en een kraamkliniek. En dan zijn er nog wat kantoortjes voor intake, pillenafgifte en administratie.
De kraamkliniek heeft een paar kleine zaaltjes waar 4 stalen bedden staan. De verloskamer heeft 2 wat hogere bedden. Er staat een houten trapconstructie waarmee de vrouwen op en af het bed kunnen klimmen.
We werden gister geroepen door een zuster, maar door haar gebrekkige Engels begrepen we haar niet goed.
Ze bracht ons bij het consultatieburo… Nou…euh….zo kun je het omschrijven.
Naast de kraamkliniek onder een afdak zijn wat betonnen zitbanken. Daarop zaten heel veel vrouwen met kleine kinderen of baby’s. Er waren 3 ‘nurses’, die de administratie aan het invullen waren. En dat duurde een paar uur. Er stond een koelbox op tafel waar de vaccinaties inzaten en er hing een weegapparaat aan het plafond met zakken waar de kinderen in gewogen konden worden.
Een hele happening. Want die vrouwen moesten best lang wachten voor er iets gebeurde. De verloskundige Roos was er eerst bij, maar plots was ze weg.
Toen we de kraamkliniek even inliepen zagen we dat we net een bevalling waren misgelopen. Er was een schattig lief jongetje geboren. Ik was stomverbaasd om te zien dat de vrouw die net bevallen was al naast het bed stond. We konden zien hoe de navelstreng bij het jongetje werd afgebonden. ( navelklemmetjes zijn te duur) Het was in mijn ogen een hele jonge moeder. Maar dit jongetje was haar 6e kind.
Na de lunch zijn we weer naar de kraamkliniek gegaan om te kijken hoe het inenten ging. De moeders hadden al die tijd dus zitten wachten. De kinderen en baby’s zijn heel erg lief. Als ze huilen krijgen ze de borst en anders kijken ze rustig voor zich uit. Geen van de kinderen heeft speelgoed….
Wat er ook niet is zijn luiers… Ja die zijn hier wel ergens te koop, maar dat is niet te betalen voor de mensen. Dus zie je hier het gehannes met doeken. Kraamverband is er ook niet. De spullen die ik van de verloskundige in Nederland had gekregen om mee te nemen waren meer dan welkom! En zijn heel goed ontvangen.
We zagen er hele kleine baby’s tussen zitten. Gister of eergister geboren. Ze worden hier gelijk inge-ent. Ik zat op een gegeven moment naast een moeder met een wel hele kleine baby. Het jongetje was 11 november geboren las ik op de kaart. En woog 2 kilo….. Echt heel klein. Het was haar 8e kind.
De vrouwen in Afrika krijgen heel veel kinderen. En het is niet ongewoon dat er ook een aantal sterven.
We mochten ook kijken hoe de kraamkliniek haar instrumenten steriliseert. Ze maken buiten een potje houtskool, en daar komt een hele grote ketel op. Ze opende de ketel even en we zagen allemaal pakketjes met instrumenten, water…..en een heleboel mieren….. wij moesten even slikken. Volgens de vrouw die het steriliseerde kwam het allemaal goed. De pan zou een uur op het vuur staan.
In de kliniek was een vrouw met enorme weeën. Ze wist niet waar ze het zoeken moest. Ik dacht, laat ik even helpen met puffen…. Maar ze keek me aan of gek was. Dat kennen ze hier niet. Vrouwen klaren dat klusje helemaal zelf. Niemand die ze helpt of er ‘gezellig’ bij is. Vaders zie je bijna niet in de kraamkliniek. Dat is iets wat ik met niet kan voorstellen. Ze zijn ook niet bij de bevalling. Als ze er zijn wachten ze buiten.
In de avond, tijdens de laatste ronde van Truus, waren we weer net te laat. Er was een klein meisje geboren….
De avondronde is wel bijzonder. Iedereen maakt zich klaar voor de nacht… En denk dan niet aan tandenpoetsen of douchen. Nee, er wordt gekeken hoe de familie van de patiënt onder de bedden past om te gaan slapen….. Soms liggen er wel 4 mensen onder een bed….. De sfeer is gemoedelijk en heel bijzonder om te zien.
-
13 November 2014 - 16:52
Truus Goossen:
Vol verwachting volg ik jullie dagelijks. Wat een indrukken doen jullie op. Via de mail reis ik met jullie mee. Boeiend om het te volgen. Nog goede dagen daar. Truus. -
14 November 2014 - 09:40
Corry:
Wat een bijzondere ervaring weer .Het lijkt me best moeilijk om te zien hoe anders het daar allemaal gaat.
Het verschil met de westerse wereld is ook wel heel erg groot.Nog hele goede dagen.
Liefs Corry
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
